Stil verdriet

De dagen vliegen voorbij. We zitten alweer in februari. Alweer 4 maanden geleden dat ik mijn operatie had. Dan kun je denken: “hoe kan het dat voor jou de dagen zo snel gaan? Je doet niks! ” maar juist omdat alles mij zoveel energie kost, vliegt de dag voorbij. Ik wil het zo graag anders…….

Afgelopen donderdag belde de hartfalenverpleegkundige nog om te vragen hoe het ging. Gelukkig is mijn bloeddruk weer stabiel. Ik kan haar altijd bellen, op mijn vraag wat dat voor nut heeft, gaf ze aan dat er altijd iets is te doen, ook al is het maar een gesprek. Inmiddels ben ik beland in fase III/IV. (IV is de laatste fase)

Mijn nichtje deelde deze onderstaande tekst op Facebook.

Hoewel ik het soms wel kan uitschreeuwen, houd ik mij stil. Er zijn zoveel dingen waar ik met niemand over kan praten. Dat krijg je als je alleen bent, geen gezin, geen partner. En het werkt niet om het aan een buitenstaander te vertellen. Ik vertel veel aan familie, vrienden, lotgenoten en in mijn blog, maar bij lange na niet alles. Mijn wereldje wordt klein, heel klein. Het kost mij te veel energie om te praten. Ik kom vaak niet op de woorden. Halverwege een zin, vergeet ik wat ik wil vertellen. Dus dan houd ik mijn mond maar. Daarna gaat het in mijn hoofd malen “dat wilde ik zeggen”. En voor dat jullie gaan zeggen dat ik professionele hulp moet zoeken. Die heb ik gezocht. En ook bij haar heb ik het probleem dat ik er veel te veel bij na moet denken en het mij daardoor veel te veel energie kost en daarna thuis zit en weer ga malen wat ik allemaal had willen zeggen.

Maar waarom heb ik toch steeds het gevoel dat men mij niet wil begrijpen. Hoe vaak men mij vraagt: “maar probeer dan……..”. Denk je nou echt dat ik voor mijn plezier 90% van de dag lig? Ook ik wil kwaliteit van leven! Ook ik wil bij de maatschappij horen. Denk je nu echt dat ik mij zelf niet nutteloos vind? Ik ben al blij als ik een beetje tv kan kijken en een klein blokje kan lopen. Oh wat zou ik graag weer willen quilten. Een paar steekjes gezet en ik hoef het dagen niet meer te proberen. Gezellig winkelen. Of ergens koffie drinken met vriendinnen. Wat is dat? Dat komt in mijn vocabulaire niet meer voor. Zo frustrerend. Maar ja, als ik het zelf al niet begrijp, hoe kan ik het dan van een ander verwachten. Vaak genoeg denk ik “het is mooi geweest, laat mij nu maar verder gaan met leven. ” het is mij blijkbaar niet gegund.

Gelukkig kan ik nog steeds genieten van mijn katten en de radio. Volgende week op radio NPO 5 de jaren 60.

Sorry voor het rommelige blog.

Advertenties

8 gedachten over “Stil verdriet

  1. Elly ik vind het heel naar om je berichten te lezen. Ik wilde dat het allemaal weer wat positiever voor je werd. Ik wens je heel veel sterkte.

  2. Pfff wat een ellende voor jou zeg, misschien moet je schriftjes maken voor iedereen apart. Dus. Voor de verpleegkundige en voor de psycholoog enz. Daar schrijf je in op wat je wil vragen of wat in je opkomt en als je daar dan zit en je weet het niet meer, dan heb je naslagwerk.

  3. Ik kan hier op zeggen je hebt het allemaal goed verwoord en Ik vind het heel triest voor je maar je doet wat jij kunt en een luisterend oor is het enige wat ik nu kan aanbieden maar ik vind je een kanjer dat je je zo bloot geeft geeft dat kan niet iedereen. Toch wil ik je veel sterkte toe wensen. Ik ken je niet persoonlijk maar ik wil je een flinke knuffel lk geven groetjes Juu

  4. Dat het “gewoon kunnen leven” je is ontnomen door hartfalen, en je dan ook nog problemen hebt met uit je woorden komen, zo frustrerend en verdrietig, vreselijk. Jouw blogje is in een minuut gelezen, maar daar heb je vast ook uren over gedaan, maar wel fijn dat je zo toch van je af kunt schrijven. Sterkte, ik blijf hopen op een wonder voor je.

  5. Schrijf het van je af hier op je blog en misschien een idee om af en toe iets in een schriftje te schrijven en dat mee te nemen naar de professionele hulp?
    Ik blijf hopen voor je dat het toch steeds iets beter mag gaan in de toekomst.

  6. Lieve Elly , ik wordt vooral stil van het zinnetje , ” mijn wereld wordt zo klein ” dat zie ik ook gebeuren bij mijn zoon Bart die ten gevolge van een verkeersongeval zwaar gehandicapt is ( reeds 25 jaar )..
    Ik zie zijn wereldje kleiner worden . Ook omdat ik met ouder worden en op de sukkel te geraken niet zoveel meer bij hem geraak . Hij verblijft in een home 70 km. van hier … niet zo evident .De broers zitten met jong volwassenen studenten in huis , de andere met tienerzonen , en de zus heeft juist haar tweede baby . Wat nu gebeurd heb ik voorspeld ruim 15 jaar geleden .En het gebeurd het groeit zo , heel; moeilijk !
    Maar Lieve Elly , je kan zo mooi en boeiend schrijven !! Je gevoel zo prachtig en realistisch op papier zetten ( blog ) .Ik denk zo , hoe prachtig dat zij dit kan !! En ik ben zeker Elly dat je zonder het te beseffen er heel veel lotgenoten met helpt . Jij zou moeten een Kollum hebben in een tijdschrift van een ziekenhuis of zo !!! ik denk dat jouw verwoorde gevoelens voor zoveel mensen herkenbaar zijn, je zou er zoveel mensen met helpen en misschien het meest jouzelf .. Breek uit je kleine wereldje met jouw gave om te schrijven !! Je bent zo talentvol Elly !! Zo kennen wij jou , Eén en al creativiteit !! laat deze mooie gave jou leiden !! Veel sterkte elly , dikke knuffel vanuit Vlaams Brabant !! Nadine

  7. Hoi Elly,dit blog is absoluut niet rommelig,je hebt heel goed verwoord hoe het is als je ziek wordt,niet meer kunt werken,je wereld steeds kleiner ziet worden en het steeds meer moeite kost om je problemen,zorgen en gevoelens onder woorden te brengen.Ook chronisch zieken met een partner,gezin of grote familie voelen zich vaak heel eenzaam in hun ziek-zijn.
    Voor jou hoop ik van harte op betere tijden,het zou geweldig zijn als je je creatieve gaven weer zou kunnen benutten,met het schrijven lukt het al goed,al is dat voor jou natuurlijk monnikkenwerk,veel succes en sterkte met alles,een lieve zomergroet uit Chili,Riny.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.