Update 3: ziekenhuisopname

Op 2 januari 2018 kwam ik dus in het ziekenhuis te liggen. Mijn allereerste opname, maar ik was te ziek om mij daar bewust van te zijn. Bovendien word je zo geleefd, je hebt niet eens tijd om ergens over na te denken.

Ik geloof dat ik om een uur of half zeven in de avond naar de acute afdeling ging. Ik kreeg nog snel een beschuitje of broodje met een kopje thee. Ik had natuurlijk de hele dag niks meer gegeten op gedronken. Mijn moeder is samen met mijn nichtje naar mijn huis gegaan om wat spullen op te halen en zijn daarna op bezoek gekomen. Slapen heb ik die nacht niet gedaan op de acute afdeling.

De volgende ochtend werd ik al vroeg gehaald voor een echo van het hart.

Mijn paps kwam al heel vroeg op bezoek daar hij zelf voor het infuus tegen de prostaatkanker naar het ziekenhuis moest. Hij kreeg apart toestemming om naar mij toe te komen.

Aan bezoek ontbrak het mij niet. Elk bezoekuur is er wel iemand geweest, alleen gebeurde het wel regelmatig dat ik dan net fysio kreeg of opgehaald werd voor een onderzoek.

Op woensdag of donderdag kwam de cardioloog bij mij. Wat ik nog herinner is dat ik hartfalen had, een linkerbundeltakblokkade en gedecompenseerd aan beide kanten en niet zo een beetje ook. Op mijn vraag waarom de huisarts in opleiding dit gemist had, kon zij geen antwoord geven. Ze gaf aan dat mijn longen niet te horen waren en dat dat het slechtste teken is wat je kunt hebben. Ik verdronk in mijn eigen vocht.

Op donderdagmiddag kreeg ik de hartkatheterisatie. Mijn bloed vaten zagen er prima uit. Daar lag het dus niet aan. Op vrijdagmiddag is er nog een long/hartfoto gemaakt, het merendeel van het vocht was gelukkig verdwenen.

Alle dagen is er bloed afgenomen en er zijn ik weet niet hoeveel hartfilmpjes gemaakt.

Ik heb in het ziekenhuis veel verschillende medicatie gekregen. Ieder hart reageert anders en het is iedere keer uitproberen wat het beste effect heeft.

Op zaterdag 6 januari 2018 ben ik ontslagen uit het ziekenhuis.

Er is mij veel verteld in het ziekenhuis, maar ik kan mij weinig tot niets er van herinneren. Pas later drong het tot mij door dat het wel degelijk tijdens mijn opname is verteld.

De uiteindelijke conclusie is hartfalen, DCM gedilateerde cardiomyopathie (ziekte van de hartspier, de linkerhartkamer is te wijd en de wand is te slap) en LBBB linkerbundeltakblokkade, een storing in het geleidingssysteem waardoor de hartkamers niet synchroon pompen.

Wil je er meer over lezen, dan is dit een link naar een duidelijk artikel:

Hartfalenderwijs

Ik merk dat het schrijven mij heel veel energie kost, daarom gaan de updates niet zo snel. De volgende update zal meer een samenvatting zijn van ontslag tot heden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s